Niedawno w Życiu Warszawy ukazał się artykuł “W ciepłych objęciach lisa” autorstwa Ewy Zwierzchowskiej. Artykuł o futrach tak stronniczy i pomijający wszelkie etyczne kwestie związane z tematem, że trzeba jakoś zareagować. Artykuł online można przeczytać tu : http://www.zw.com.pl/artykul/443889_W_cieplych_objeciach_lisa.html 
Niedawno miałam okazję uczestniczyć w zajęciach z chorób zakaźnych zwierząt, które odbywały się na… fermie królików mięsnych, lisów i norek.
Poniżej prezentuję fotorelację (zdjęcia autorstwa Gai – wielkie dzięki za udostępnienie). Komentarz jest chyba zbędny. Mogę tylko podkreślić, że filmy antyfutrzarskie w żaden sposób nie przesadzają. Nie prezentują (jak to niektórzy uważają) jednostkowych, skrajnych zaniedbań przemysłu futrzarskiego. Wręcz przeciwnie- prawdziwa ferma wygląda dokładnie tak samo albo jeszcze gorzej w porównaniu do tego, co możemy zobaczyć na stronach Pety, Vivy, Empatii, czy innych organizacji zajmujących się obroną praw zwierząt. Zardzewiałe, małe klatki, wystraszone, obłąkane zwierzęta, w miskach zamarznięta woda, odór, wyczuwalny już kilkaset metrów od fermy. A wszystko usankcjonowane prawnie.
Natłok przedświątecznej pracy związanej z naszą kampanią Bezkrwawe Święta spowodował, że dopiero ostatnio znalazłam czas, aby wziąć się za lektury kupki Newsweeków, Przeglądów i Polityk, które piętrzyły się zarówno na moim biurku w domu, jak i w vivowym biurze.
I aż mi oddech zamarł, gdy w dodatku do Newsweeka nr 10/2009, z Martyną Wojciechowską na okładce, przeczytałam artykuł Kaliny Dobesz „Jutro będzie futro”. Autorka prezentuje w nim, niestety wbrew dziennikarskiej zasadzie wgłębienia się w temat, dosyć pobieżną i stereotypową wiedzę dotyczącą wpływu produkcji futer na środowisko. Autorka pisze:
